Ο Όσιος Λουκάς γεννήθηκε στο Κέρτς το 1877. Αρχικά ακολούθησε τον έγγαμο βίο και απέκτησε με την γυναίκα του Άννα τέσσερα παιδιά. Ήταν διαπρεπής χειρουργός, καθηγητής Ιατρικής και ταυτόχρονα Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως, αφού έμεινε σύντομα χήρος και ακολούθησε τον μοναχικό βίο που τον οδήγησε στο αξίωμα αυτό. Συνδύαζε πάντοτε την επιστήμη με την βαθιά χριστιανική του πίστη. Αφιέρωσε την ζωή του στην διακονία και την θεραπεία των ασθενών και αντιμετώπισε σκληρούς διωγμούς και εξορίες από το Σοβιετικό καθεστώς. Φυλακίσεις, βασανιστήρια και πολυετής εξορίες στην Σιβηρία εξαιτίας της πίστης του. Παρά τις τόσες δυσκολίες και κακουχίες χειρουργούσε συνεχώς και έσωζε ζωές τόσο στις φυλακές όσο και στο νοσοκομείο που τον έστελναν. Εκοιμήθη ειρηνικά το 1861 ως Επίσκοπος Κριμαίας.
Ένας σύγχρονος Άγιος Επίσκοπος, ο οποίος ομοιάζει στην αρετή της διακονίας τον Μέγα Βασίλειο, που διακονούσε ο ίδιος στο νοσοκομείο τους λεπρούς. Διακονία η οποία δεν ήταν μόνο σωματική αλλά είχε έντονο το στοιχείο της πνευματικής πατρότητας. Θεράπων της ψυχής και του σώματος, χωρίς προσδοκίες αναγνώρισης των αξιωμάτων του. Παράδειγμα ακλόνητης πίστης μέσα σε ένα καθεστώς αθεΐας και ασταμάτητου πνευματικού αγώνος παρά τις δυσκολίες της ζωής που τον άφησε μόνο του με τέσσερα ορφανά. Στην ουσία είναι για μας το φως που φωτίζει το δρόμο για την διακονία από όπου ο καθένας μας ζει και εργάζεται.